همه چیزمان به همه چیزمان می آید

0
25
حالت شب

همه چیزمان به همه چیزمان می آید

می گویند روزی ناصرالدین شاه پس از اینکه سر و سیبیلش را آرایشگری فرنگی تاب داد جلوی آینه قدی ایستاد و خود را نگریست و سپس گفت به راستی که همه چیزمان به همه چیزمان می آید

اما این سخن ناصرالدین شاه در تاریخ ما ماندگار شد چرا که نمونه های ویژه خود را در هر زمینه ای یافت!

حتی نابه سامانی های ما نیز مصداق شدند و امروز میتوان گفت براستی همه چیزمان به همه چیز ما می آید.

مناظرات کاندیدهای ریاست جمهوری ما نیز از این دایره که همه چیزمان به همه چیزمان باید بهم بیاید بیرون نیست. کاندیدا طوری حرف زدن که مباحث و دعواهای سیاسی کوچه خیابان از زبان آنها تکرار شود، تا براحتی برای یک راننده تاکسی، میوه فروش و بقالی قابل فهم باشد، براحتی برای کم هوشترین فرد حس و ادراک شود. اینگار شنونده منتظر است یکی به دیگری بپرد و خرد و خرابش کند، با زبانی تند حریفش مسخره کند تا شونده عقده اش خالی شود، کاندیداها هرگز نه قصد داشتند و نه تلاشی کردند که زبان روشنفکر، سرمایه دار، نخبگان ورزشی و علمی باشند، هرگز قراری نداشتند با ابزار منطق از خود دفاع کنند یا دیگری را نقد کنند، در واقع اصلا نیازی نداشتند گزاره های ملموس و مشخص از برنامه ای که ادعا میکردند دارند مطرح کنند. کلی گویی، مبهم گویی، از هر دری گفتند، نداشتند سکوی نظری برای بیان روش کار مشخصه تمامی کاندیداها بود. مناظرات امروز نمودی بود که همه چیزمان به همه چیزمان می آید!

نویسنده؛ حجت قلندری

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید